3 . مرثيه‌اى ديگر از على جمانى مسعودى و ابوالفرج اصفهانى ، اين اشعار را به على جمانى منسوب دانسته‌اند : تَضَوَّعَ مِسْكاً جانِبُ الْقَبْرِ إِنْ ثَوى * وَ ما كانَ لَوْلا شِلْوُهُ يَتَضَوَّعُ مَصارِعُ أَقْوامِ كِرامٍ أَعِزَّةٍ * ابيحُ لِيَحْيى الخَيْرَ فِي الْقَوْمِ مَصْرَعُ « 1 » از خاك او بوى مشكى برخاست . اين بوى مشك ، چيزى جز عطر اعضاى قطعه قطعه شده او نبود . اقوام بزرگوار و عزيز ، هر يك آرامگاهى دارند و از آن ميان ، اين آرامگاه نصيب يحياى نيك نفس شد . 4 . مرثيه منسوب به على جمانى مسعودى در مروج الذهب ، رثائيه زير را از على جمانى نقل كرده است ؛ يا بَقايا السَّلَفُ الصّالِحُ * وَ التَّجْرِ الرَّبيحُ نَحْنُ لأَيّامِ مِنْ بَيْنٍ * قَتيلٍ وَ جَريحُ خابَ وَجْهُ الأَرْضِ كُمْ * غَيَّبَ مِنْ وَجْهِ صَبيحُ

--> ( 1 ) . مقاتل الطالبيّين ، ص 520 ؛ مروج الذهب ، ج 4 ، صص 162 و 163 ؛ الغدير ، ج 3 ، صص 87 و 88 ؛ الشافى ، ج 1 ، ص 293 .